|
مراسم مردم میامی سعی دارندآداب و رسوم اصیل محلی را حفظ کنندو از برپایی مراسم خرافی خودداری کنند و بیشتر به مراسم مذهبی علاقه مند هستند . خواستگاری
معمولاً مادر پسربرای فرزندانش دخترانی را زیر نظر دارد و در باره او تحقق می کند و با صلاحدید پدر خانواده تصمیم به خواستگاری می گیرند و به خانه دختر موضوع را اطلاع داده ، زنها به خواستگاری می روند گاهی خانواده دختر برای تحقیق و مشورت با بزرگ تر ها فرصتی را می طلبند مثلاً می گویند : تا استخاره کنیم بعد خبر می دهیم بعد از اعلام رضایت ، پدر و مادر پسر به اتفاق یکی از بزرگان فامیل برای خواستگاری و نوشتن صورت قباله و تعیین مهریه به خانه دختر می روند . نشون: انگشتری نامزدی که داماد به عروس هدیه می کند« نشون» گویند .
مجلس عقد
بامراجعه به روحانی محل می پرسند برای این کار خیر چه روزی صحت دارد ؟ روحانی وقت مخصوص را تعیین می کند . در خانه عروس مانند دیگر شهر های میهنمان سفره عقد پهن می کنند و خطبه عقد توسط روحانی محل قرائت می شود . لفظانه به میمنت و مبارکی «بله» گفتن عروس ،در هنگام قرائت خطبه عقد ، مادر داماد هدیه ای به عروس می دهد که به آن لفظانه می گویند .
مبارکبادی
معمولاً یک شب قبل از مراسم عروسی ، مردها به خانه پدرداماد و زن ها به خانه مادرعروس ، برای عرض تبریک و به اصطلاح مبارک باد می روند و با چای و شربت و شیرینی پذیرایی می شوند .این مجلس بسیار ساده است و در آن دست افشانی و سرود خوانی معمول نیست .
حنابندان
یک شب قبل از عروسی مرد ها درخانه داماد و زن ها در خانه عروس جمع می شوند ، داماد را دروسط اتاق برروی متکایی می نشانندکف دست ها و پاهای او را حنا می بندند .در قدیم سرعروس را هم حنا میگذاشتند ولی امروزه حنابندان صورت تشریفات دارد و داماد یا عروس دست و پای خود را می شویندتا آثار و رنگ حنا باقی نماند.
حمام بردن
2 یا 3 ساعت قبل از مراسم عروسی دو نفر ساقدوش داماد را و دو نفر زن عروس را به حمام می بردند ولی امروزه این رسم رایج نیست و فقط عروس را به آرایشگاه میبرند. طبق عروس ، طبق داماد یک ساعت قبل از لباس پوشیدن عروس ، لباس ها و کفش های او را بر روی سینی بزرگ (طبقی) گذاشته ، عده ای ازمردها جمع می شوند طبق را درحالی که روسری ریشه دار بزرگی بر روی آن انداخته اندیک نفربر روی سر می گذارد و با خواندن سرود های محلی ذکر صلوات و شاباش به خانه عروس می روندو به همین صورت ، طبق لباس داماد را از خانه عروس به خانه داماد می آورند . خانواده عروس دستمالی را به عنوان هدیه به کسی می دهد که طبق را بر روی سرگرفته است.
دست پیمون
خانواده عروس به همراه جهیزیه هدایایی مانند پیراهن یا پارچه ای برای پدر داماد می گذارند که به آن دست پیمون میگویند .
مراسم عروسی
روز عروسی یا شب عروسی ، عده ای از فامیل را به صرف نهار یا شام دعوت کرده ، پذیرایی می کنند . بعد از غذا مرد ها از خانه دام دست جمعی به طرف خانه عروس می روند ، در راه دست افشانی و سرود خوانی می کنند . زن ها عروس راازخانه بیرون آورده و پشت سر عروس حرکت می کنند . یک نفر هم آینه عروس را گرفته و در جلوی عروس حرکت می کند . مرد ها هم پیشاپیش در حال خواندن سرود های محلی و دست افشانی به سوی خانه داماد حرکت میکنند . در بین راه خانه عروس و داماد دو نفر ساقدوش به همراه داماد به استقبال عروس می آیند. داماد سیبی را که دردست دارد به سر عروس اشاره کرده پرت می کند و با دست دیگر مشتی از سکه به سر عروسمی ریزدو بر میگردد. جمعیت عروس را به خانه داماد می برند . مرد ها متفرق می شوندو زن ها با عروس وارد خانه داماد می شوند . دوصندلی کنارهم گذاشته و عروس و داماد را به اصطلاح به تخت می نشاندند . پس ازچند لحظه دست افشانی مجلس پایان می پذیرد ولی امروز مانند دیگر شهر ها عروس را با ماشین سواری از آرایشگاه به خانه داماد می برند .
سیمون یا پاتختی بعد ازمراسم عروسی از طرف خانه داماد روزبعد یا دو روز بعد را به عنوان پا تختی اعلام می کنند و زن ها در این روز به دیدار عروس می روند و با خود کادو می برند در این روز جهیزیه عروس را به همه نشان می دهندو به اصطلاح جهیز شمار می کنند به مراسم پا تختی « سیمون» هم گویند . مادر زن سلام بعد از مراسم پاتختی عروس و داماد به دیدن مادر عروس می روند و یا برای صرف شام و نهار دعوت می شوند به این دیدار مادر زن سلام گویند .
پاگشا
بعد از انجام این مراسم بستگان عروس یا بستگان داماد برای صرف نهار یا شام عروس و داماد را دعوت می کنند که این میهمانی را پاگشا می گویند .
سیسمانی
در دوران بارداری عروس ، مادر عروس لباس نوزاد می دوزد و پس از تولد نوزاد لباس را به خانه عروس می فرستد که به اصطلاح محلی سیسمانی می گویند .
تولد فرزندان
زایمان را فارغ شدن می گویند. ده روز پس از زایمان نوزاد و مادرش را به حمام می برند و به اصطلاح محلی می گویند :« آب 10را زده اند » پس از حمام یکی از بزرگان فامیل یا روحانی محل در گوش راست نوزاد اذان و در گوش چپش اقامه می خواند و به این ترتیب مسلمانی و اسلام را به او تلقین می کنند . بعضی ازخانواده ها سکه ای را که بر روی آن و ان یکاد نوشته شده همراه نوزاد می کنند تا از چشم زخم دیگران در امان باشد به اصطلاح محلی « تا نوزاد را نظرش نزنند »
نامگذاری فرزندان بسیاری از خانواده ها سعی دارند مخصوصاً برای فرزند اول خود نام در گذشتگان خود را انتخاب کنند . تا یاد آن ها را زنده نگه دارند . و برای فرزندان بعد بیشتر تصمیم دارند ازاسامی و القاب خاندان نبوت و امامت انتخاب کنند .
دندون ریزه یا دانو وقتی نوزاد به سنی رسید که در حال دندان در آوردن است با رویش اولین دندان نوزاد آش مخصوصی از گندم و حبوبات درست می کنند . و در بین همسایگان و فامیل توزیع میکنند که به اصطلاح محلی به آن دانو میگویند .
ختنه سوری درقدیم کودکان را استاد سلمانی محل با تیغ سلمانی به نام «تیغ پاکی» به طور سنتی ختنه می کرد و به آن «دست حلال کنی»می گفتند .در این روش ازپنبه سوخته برای پانسمان استفاده می شد وکودک مدت 4 روز یا یک هفته در منزل می خوابید بر روی پای او یک میز چرخ خیاطی می گذاشتند و ملافه ای را روی آن می انداختند و چیزی مانند کرسی درست می شد که جایگاه استراحت کودک بود . بعد از این دوره کودک 3 تا 5 روز با لنگ یا دامن کش دار به سر می برد تا کاملاً بهبودی حاصل شود اما امروزه این طور نیست و با مراجعه به پزشک ختنه می شوند .
|